tkwiatkowski

Najbardziej etyczny biznes na świecie.

2012-01-29T10:42:00.000+01:00

Kilka dni temu zagnało mnie na spotkanie Klubu Flavon. Zaproszono mnie tajemniczo, bez podania nazwy firmy - spotkanie, dzięki któremu będę piękny, młody i bogaty, czyli typowe zaproszenie na piramidę. Teraz to się nazywa multi level marketing, w skrócie mlm. Prezentacja bardzo marna, pseudonaukowy bełkot, ale uczestnikom to wyraźnie nie przeszkadzało. W skrócie: firma sprzedaje dżem, bardzo dobrze zrobiony, który pomaga na wszystko, chociaż nie jest lekiem - prelegent wielokrotnie to podkreślał. Jeden słoik (słoiczek) kosztuje 135 zł. i należy kupić cztery, a więc wydatek jednorazowy 540 zł. Czego jednak się nie robi dla zdrowia, urody i wiecznej szczęśliwości, bo właśnie o szczęśliwość tu chodzi. Codziennie spożywamy dżemu za 5 zł. i jakość życia nam się poprawia, a równolegle namawiamy innych, którzy jeszcze nie wiedzą, nie mają tej tajemnej wiedzy, do zakupu i lepszego życia. W tym namawianiu już nie jesteśmy tacy bezinteresowni, bo przecież z każdego słoika, kupionego przez następnego klienta cudownego biznesu mamy 20% i ten co nas przyprowadził też ma 20% i następny ma 20% a następni to już tylko po kilka procencików, ale kasiora płynie, wszyscy jesteśmy szczęśliwi, zdrowi i majętni. I o co mi chodzi, bo przecież przymusu nie ma, mlm zawojowuje cały świat, jak się szybko nie przyłączę to okazja mnie ominie, kasy nie zarobię i ze zdrowiem mi się nie uda tak dobrze. I jeszcze powinienem szybko powiedzieć moim przyjaciołom i znajomym o tej okazji, bo jak nie powiem, to ich ominie, a w Warszawie jakoś piramidy nie mają specjalnego powodzenia.
To najbardziej etyczny biznes, jaki można sobie wyobrazić. Zdrowie się poprawia, szmal płynie, nawet kiedy śpimy i nic nie robimy. Krzywda nikomu się nie dzieje i jeszcze mamy nowych przyjaciół, którzy się cieszą, gdy kupujemy słoiczki, bo od tego my jesteśmy zdrowi, a oni bogaci. To, że biednych nie stać na kupowanie tej przepustki do zdrowotności, to że przyjaciele, którzy nie będą kupowali, albo zaprzestaną kupowania, nie będą zasługiwać na moją przyjaźń (nie dają mi zarobić) zupełnie nie powinno/nie może mi przeszkadzać.

Uśmiechnij się :)

2012-01-16T00:23:00.000+01:00

Kościół Sióstr Wizytek w sobotę wieczorem był pełen muzyki i uśmiechu. Muzyka świetna, chóralny śpiew wypełnił kościół fantastycznie i jeszcze barokowy septet. Ale dzisiaj o uśmiechu, który dodał muzyce skrzydeł. Uśmiechali się wszyscy, dyrygent do chóru i chórzyści do dyrygenta, instrumentaliści do siebie, publiczność się uśmiechała i nasza siostra do mnie. Uśmiech jest zaraźliwy, a jak jest naturalny, to cud :). Zdjęcia z koncertu są na picasie: http://picasaweb.google.com/tkwiatkowski

Poczucie bezpieczeństwa potrzebne od zaraz

2012-01-03T00:40:00.000+01:00

W czasie Wigilii moje dziecko powiedziało, że nie ma poczucia bezpieczeństwa, ponieważ nie ma własnego mieszkania i zadumałem się. Nigdy nie miałem poczucia bezpieczeństwa, ale nie miałem go, bo nie wiedziałem, że powinienem je mieć. Teraz trochę historycznie - moja siostra i ja dostaliśmy od naszych rodziców wykształcenie - tylko to księgowa i nauczyciel (oprócz genów) mogli nam dać. Myślę, że moja siostra także nie wiedziała wtedy nic o poczuciu bezpieczeństwa i po prostu w warunkach takich, jakie były, dzielnie pracowała dla dobra swojego i swojego dziecka. Za komuny wcale nie było łatwo z mieszkaniami i z pracą. Pierwszą i drugą pracę dostałem po znajomości. W Ursusie jako referent (po studiach) zarabiałem więcej od absolwenta szkoły zasadniczej, który był na stażu - po stażu zarabiał więcej od pana inżyniera. Pierwsze dwa wynajmowane mieszkania w których mieszkałem też były znalezione po znajomości, nie było gumtree, nie było nic do wynajęcia, nie było pieniędzy na wynajem... Później dostałem mieszkanie od spółdzielni (dostałem, bo w kolejce czekałem od dawna - zapisali mnie tam rodzice) - przecież nikogo, kto pracował w zakładzie, albo był lekarzem nie było na nic stać, tylko na przeżycie. Po co ja o tym wszystkim piszę? Czasy się zmieniły, są nowe problemy, ale są nowe możliwości. Moi rodzice też mówili, że kiedyś było lepiej, łatwiej. Poczucie bezpieczeństwa siedzi w naszej głowie, własne mieszkanie może być w złym miejscu, za małe, pracę można stracić i co wtedy? Moja przyjaciółka wynajmuje w Warszawie mieszkanie na kilka miesięcy i na lato wraca na wieś, do letniego domu swojej rodziny. Powiedziała mi, że daje jej to fajne uczucie wolności, którego nie wykorzystuje, ale je ma. Nieposiadanie mieszkania własnego czyni ją wolną, cudowne. Wszystko siedzi w naszej głowie........

Prezent idealny

2011-12-28T11:10:00.000+01:00

Wigilia, choinka, radość ze wspólnego bycia i oczywiście prezenty. Dostałem, a jakże, kilka fajnych prezentów, w tym jeden z nich to bardziej idea, niż realność. Dostałem karteczkę z nazwą przedmiotu i darczyńca się tłumaczył, że choroba, ale to się przerodzi w czyn. A ja nie chcę, żeby za tym szedł czyn, bo mnie się bardzo ten prezent podoba. Jest w nim to, co prezent powinien zawierać, czyli myśl o obdarowanym, chęć sprawienia mu/mi radości i tak się czuję, czuję się szczęśliwy, że w chorobie o tym prezencie darczyńca myślał i w taki sposób wyraził swoje uczucie.

Andrzej

2011-12-28T08:03:00.001+01:00

To było pierwszego dnia świąt, Warszawa w miarę pusta, język rosyjski na równi z polskim, a może nawet bardziej słyszalny. Robiłem zdjęcia pałacu (jak zwykle) i Andrzej z Kijowa poprosił mnie o zrobienie mu zdjęcia.

Warto mądrego posłuchać

2011-12-27T23:47:00.003+01:00

Maciej Wierzyński i Wiesław Wilczyński byli na Smolnej i mówili o swoich pasjach, o sprawach dla nich ważnych. Pan Wierzyński wręcz powiedział, że nie będzie mówił na zadany temat, tylko o tym co go interesuje i to jest super. Nie ma sensu wypowiadać się na każdy temat, chociaż myślę, że on mógłby mówić o wielu sprawach i zawsze byłoby to mądre. Tak wyszło, że za zdjęcia ze spotkania z Panem Wilczyńskim zabrałem się dopiero dzisiaj, po jego opuszczeniu stanowiska dyrektorskiego i po piątkowym wywiadzie w Wyborczej. Spróbowałem trochę poczytać wpisy na forach i to było smutne, bo ilość żółci jak zwykle mnie przeraziła. Myślę, że to cena za bycie politykiem i urzędnikiem i nie jestem pewien, czy to taka polska specyfika, czy ogólnoświatowa.

Federowicz z Federacją

2011-12-27T00:04:00.001+01:00

Kasia Federowicz, organizatorka Powiśleń, na dokładkę śpiewa i jeszcze działa w klubie Solec. Koncert był fajny, a wideo z najprzeróżniejszych urządzeń było super. Reszta zdjęć u mnie na picasie.

Święta, rekin i Maria Skłodowska-Curie.

2011-12-24T11:16:00.000+01:00

Od kilku lat w czasie wigilii podnosi się wrzawa, że ryba karp jest przetrzymywana i mordowana w nieludzkich warunkach i trzeba z tym skończyć. Oczywiście, zgadzam się z tym i jeszcze poproszę o chwilę zastanowienia się nad inną rybą, czyli rekinem. Z czego składa się rekin? Rekin składa się z płetwy i wątroby i jeszcze są krwawe szczęki, ale to na potrzeby głównie kinematografii i tym się zajmować tutaj nie będę. Oczywiście, mięso też jest wykorzystywane, ale najlepszym biznesem jest złowienie ryby, odcięcie jej płetwy i wrzucenie okaleczonej z powrotem do wody, niech zdycha. Przysmakiem azjatyckim jest zupa z płetwy rekina, sproszkowana chrząstka jest cudownym środkiem na potencję, lekiem na raka i dodatkiem do kremów na starzenie się skóry, a od oleju z jego wątroby będziemy zdrowi, że hej. Rekin może żyć nawet 100 lat i człowiek poczynił badania co jest tego przyczyną i wyszło nam, że cudowne składniki produkowane przez jego wątrobę.Tak więc, jak będziemy jedli zupę z płetwy, smarowali się kremami i jedli pastylki, to nic nam nie grozi, tylko rekinów może zabraknąć. Co roku zabija się ponad 100 milionów tych ryb, czyli w każdej sekundzie ginie od 3 do 6 osobników. Natura tak zrobiła, że te zwierzęta mają niski wskźnik rozmnażania i dlatego bliski jest ich koniec. Świadomość konsumencka to nie tylko niejedzenie różnych środków chemicznych, utrwalaczy i poprawiaczy smaku itd., ale też świadomość, że jedząc pastylki z olejem z wątroby rekina współuczestniczymy w jego zabijaniu.
I jeszcze dwa słowa o naszej wielkiej Marii, a właściwie o radzie, który odkryła. To było wielkie wydarzenie i rad miał być lekiem na wszystko. Od około 1915 roku radioizotopy zaczęto stosować jako leki na różne schorzenia i dolegliwości: na wzmocnienie, potencję, porost włosów, podagrę, reumatyzm, złe sny i oczywiście ludzie mieli od tego długo żyć. Dodawano je do kremów, do pożywienia, noszono w specjalnych medalikach na piersi - rad i inne izotopy radioaktywne był i jest bardzo drogi, więc te ilości były skromne (na szczęście), ale dopiero po parunastu latach wycofano się z tej praktyki.
Różne są mody i mam ciągle nadzieję, że jesteśmy w stanie jako ludzkość uczyć się na błędach.

Warszawscy marzyciele łączmy się

2011-12-24T08:59:00.000+01:00

rok się kończy i dobrze jest się zastanowić nad tym, co nam się udało i dlaczego. Najlepiej wspominam te przedsięwzięcia, które zostały poprzedzone wspólnymi przygotowaniami, wieloma rozmowami. Święto Muzyki, warsztaty jaka będzie Smolna, Warszawska Droga Kultury, Kwartał Muzyczny - to działania do których realizacji udało się zaprosić wiele osób, które podczas czwartkowych spotkań, w muzycznej atmosferze, je współtworzyli. Proces powstawania działania społecznego, czy kulturalnego jest równie ważny, jak samo przedsięwzięcie. Cudownym przykładem jest Święto Muzyki, kiedy organizatorzy święta byli też jego realizatorami. Podobnie będzie z Kwartałem Muzycznym, którego idea realizuje się powoli i w miarę przystępowania nowych uczestników uda nam się osiągnąć sukces. Nie musimy się bać, że będzie nas za dużo. Warszawska Droga Kultury pokazuje, że mnogość partnerów może być siłą działania, a nie jego słabością. Partnerzy realizując swoje cele, uczestniczą w tworzeniu nowego, wspólnego dzieła, które powstaje "przy okazji".
Marzyć jest pięknie, a realizować marzenia wspólnie jest ............

Coraz trudniej

2011-12-17T16:37:00.000+01:00

Nie wiem czym to jest spowodowane, ale artyści muzyczni na Smolnej występują w warunkach ekstremalnie trudnych dla fotografującego, ciemnica okrutna. Staram się jak mogę i efekty są takie i inne być nie chcą. A wystąpił Emilcin i dałem trochę plamę. Oni są ambientowymi artystami i ich ideą jest być niezauważonymi przez słuchaczy, a mnie się podobali, czemu dałem wyraz. Wystąpiła też Magda Piskorczyk i jak zawsze to duża radość jej słuchać. Gwiazdami wieczoru byli Małgorzata Niezabitowska i Tomasz Tomaszewski wspominający czasy stanu wojennego, ale te zdjęcia na naszych fejsbukowych i nie tylko stronach.

Lubię pałac.

2011-11-23T22:43:00.000+01:00

Podobno napis, że Pałac Kultury i Nauki jest imienia Stalina, został tylko zakryty, a nie zlikwidowany. Lubię pałac, fotografuję go i tyle:), a tu się zrobiły takie socrealistyczne ramy dla warszawskiego Manhattanu.

Wkurzony i upokorzony.

2011-11-23T19:59:00.000+01:00

Przeczytałem skrót expose naszego słońca Peru (pierwsze skojarzenie z Peru mojej przyjaciółki) i po prostu od kilku dni strasznie jestem wkurzony. Miłościwie nam panujący zapowiedział po miesiącu myślenia (cztery lata rządził i potrzebował jeszcze jednego miesiąca), że jedyną receptą na kryzys jest podnoszenie podatków.
Jestem absolutnie przeciwko rozdawnictwu wszelakiemu, ale to mi się źle kojarzy. Mam wrażenie, że to trochę tak, jakby stary/nowy dyrektor fabryki po miesięcznym namyśle po ponownym wyborze przez radę nadzorczą stwierdził:
idzie kryzys, mamy większe koszty to musimy podnieść ceny bo to jedyne wyjście, a klienci zrozumieją naszą trudną sytuację. Nie przeczę, klienci może i zrozumieją, ale czy kupią droższy towar to zupełnie inne zagadnienie.
Miesiąc myśleć i wymyśleć, że będzie się podnosić podatki i ograniczać przywileje, to naprawdę trzeba być lotnym jak kulawa kuropatwa. Czy nasz propagator miłości nie mógł wpaść na pomysł, żeby zaproponować coś, co spowoduje, że będzie łatwiej znaleźć pracę, łatwiej prowadzić biznes.... Nie mógł, bo to wymaga innego podejścia, innego myślenia. Myślenie propaństwowe, odrzucenie interesów partyjnych na szczytach władzy jest niemożliwe.
Dawno temu, na murze jakiejś fabryki przeczytałem tekst:
WIĘCEJ ZAROBIMY, WIĘCEJ PODZIELIMY.
Komuna zakładała przynajmniej, że więcej będzie do podziału, a liberalny (he he) rząd mówi, że musi więcej zabrać.
Wmawianie mi, że wszystko co robi nasza “klasa rządząca” jest dla mojego dobra, upokarza mnie strasznie, bo to jest równoznaczne z tym, że oni mnie uważają za kretyna.

Sukces finansowy.

2011-11-20T11:34:00.000+01:00

Odnieśliśmy sukces finansowy (chciałem napisać, że poważny, ale to byłoby jednak nadużycie). Czwartkowe spotkanie było świętem Francji na Smolnej, bo Nadine Nassar zaśpiewała i Andrzej Grzybowski na akordeonie zagrał piosenki francuskie, a piliśmy dzięki Marcinowi Beaujolais nouveau, tak jak cały świat. Francuzi, obecni na spotkaniu, nie obrazili się na uwagi na temat jakości wina (w sumie nie było złe), było dużo śmiechu, wzruszeń artystycznych. I widzowie zebrali do wazonu datki dla artystów i nie było mało i nie było wstydu. Bo artyści przyszli z wiedzą, że występują za darmo i nagle wazon z przyzwoitą kasą. Wszyscy szczęśliwi i chciałbym, aby to stało się tradycją Smolnej i Kwartału i Warszawy itd.... A dzisiejsze zdjęcia, to takie migawki, które lubię, a reszta na stronach Kwartału i Smolnej.

Grażyna Auguścik i Paulinho Garcia w Teatrze Druga Strefa

2011-11-16T09:54:00.001+01:00

W poniedziałek koncert Grażyny w miejscu, gdzie były jakieś magazyny meblowe, albo coś innego, zgoła nieartystycznego (ulica Magazynowa krzyżująca się z Garażową). Miejsce okazało się zacne i było bardzo miło. Urszula Dudziak wprowadziła, a później Grażyna i Paulinho Garcia i miękko, ciepło, cudownie śpiewali i grali. I okazało się, że to ja byłem źródłem stresu, chociaż siedziałem cicho, jak ta mysz pod miotłą, ale i stres gdzieś wyparował w dźwiękach brazylijskich. I kuluary jak zwykle okazały się ważne, bo nowi/starzy znajomi i wszystkim zależy i jest fajnie... A reszta zdjęć na mojej picasie.

Sztuki wszelakie na u-rodzinach IFR-u

2011-11-15T22:12:00.000+01:00

Zespoły ludowe, pianistka, ognie sztuczne - oj działo się, że hej... I jeszcze śpiewaliśmy pieśni patriotyczne, fajnie było. I zdjęć sporo... U siebie wieszam takie różności, a pianistka miała utrudnione warunki :)

Nadzieja, czy wariactwo?

2011-11-11T09:19:00.000+01:00

Świat zwariował, jedni nie mogą przeżyć za to co zarabiają, inni dostają co miesiąc tyle, ile wioska w Indiach wydaje przez rok. I teraz czytam w Fotopolis, że ktoś kupił zdjęcie za 4,3 mln dolarów. To nie jest powód do myślenia, że fotografia jest liczącą się sztuką (to jest oczywiste), tylko to, że świat stracił kontakt ze zdrowym rozsądkiem.
http://www.fotopolis.pl/index.php?n=13832&najdrozsza-fotografia-swiata

200 lat

2011-11-10T08:41:00.000+01:00

Pokonując ocean i parę gór po drodze zagraliśmy i zaśpiewaliśmy 200 lat Panu Zachariasiewiczowi, który za pół roku ma przyjechać do Polski, bo ma kilka spraw do załatwienia. On ma 100 lat i nie imają się go żadne standardy. Reszta zdjęć na naszym smolnym fejsie za chwilę:

http://www.facebook.com/smolna

Koncert na dwie zapałki i ramię.

2011-11-04T09:13:00.000+01:00

Strasznie długo Oli z nami nie było i wreszcie przyjechała i zagrała i było aż gęsto od muzyki Pawła Mykietyna. Dziś od rana oglądam kawałki Essential Killing i dopiero teraz widzę/słyszę jakie emocje niesie ta muzyka. A Ola w Norwegii nauczyła się używać zapałek do gry na fortepianie i to na pewno jest duża korzyść z tego wyjazdu.

Chór się domaga

2011-10-28T22:01:00.000+02:00

zdjęć i ma prawo :). To było w sobotę, drugiego dnia Syntezy Sztuk na scenie Domu Kultury Śródmieście, zaśpiewał Chór Żydowski Clil. Kocham chóry, jest w nich moc, zawsze mnie ciarki po plecach przechodzą i tak było tym razem, śpiewali pięknie.

Zasłuchani i radośni.

2011-10-27T00:36:00.000+02:00

To był pierwszy dzień Syntezy Sztuk i zaczęliśmy bardzo kameralnie. W saloniku chopinowskim zagrała Lena Ledoff. Było dużo nowych gości i dlatego wszyscy zostali uraczeni naszą nieśmiertelną anegdotą o skuterze. Lena grała wspaniale i nam się pięknie słuchało.

Scena baletowa.

2011-10-26T09:54:00.000+02:00

Tyle zdjęć w tak krótkim czasie zrobiłem, to były tylko 3 dni Syntezy Sztuk + próba teatru i prawie nic nie pokazuję. Postanowiłem cokolwiek dorzucać w każdej wolnej chwili i na początek Zosia Szulakowska, która wszystkich wbiła w ziemię swoją taneczną eksplozją, tu w parze z Michałem z Opolszczyzny (ja nie dałem rady Zosi nosić, ale Pan Michał spoko).

Już czwarta Synteza

2011-10-23T09:05:00.001+02:00

Nie mam czasu na pisanie, a więc dzisiaj zdjęcia z drugiego dnia naszej Syntezy. Warsztaty, Zielony Targ i Zbyszek Namysłowski (trochę okulawiony, ale w świetnej muzycznej formie). Od jutra będę pisał i wrzucał zdjęcia po porządku.

Cisi, że hej :)

2011-10-09T00:52:00.000+02:00

Taka cisza, że nawet pies nie szczeka :)

Opolskie pocztówki.

2011-10-09T00:44:00.001+02:00

Spacer sobotni w Opolu... To miasto ma ludzki wymiar, a ołtarz, który zobaczyłem w katedrze mnie zauroczył.

Dziewczęta idźcie na wybory, glosujcie na Jarka Chołodeckiego.

2011-10-07T21:38:00.001+02:00


Widziałem dowód, to już nie są nastolatki :)

W Strzeleczkach już nie ma gladiatorów, a dziewczęta ze sklepu chyba zajrzą na naszego fejsa i pójdą na wybory. Deszcz podkreślił, przyciemnił kolory. To trochę tak, jakby suche pastele zamieniły się na olejne. Zmęczenie, ale też chyba lekkie oszołomienie mnie opanowało. Nigdy nie działałem w kampanii i nie wiem, jak się czuje człowiek po jej zakończeniu. Chyba jestem zdziwiony tym, że jutro nic się nie będzie działo.

Portretuję, że hej

2011-10-06T23:23:00.000+02:00

Każdy człowiek napotkany podczas mojej wędrówki, to inna historia, inne bycie we wszechświecie. Pozwalają mi na tą chwilę intymności i efekty są cudowne. A jutro finisz naszych kampanijnych działań, bo w sobotę cicho sza.

Nie zamieniłbym się

2011-10-05T23:21:00.000+02:00

W Łowoszowie

Jan (dziadek) i Adrian Wieczorkowie.

Jadwiga Semig z Psurowa

Robienie zdjęć, to radość. Byłem utyrany jak pies, ale ilość tematów wprowadza w taki stan, że dopiero jak wracam do domu Irenki i Romka to padam na pysk i nie mam siły na nic. Dzisiaj dystrybucja Kuriera Nieparlamentarnego i spotkania z ludźmi, których spotkałem 2 tygodnie temu i jesienne krajobrazy - czysta radość.

Kampanijna końcówka.

2011-10-04T22:57:00.001+02:00

To ostatnie trzy dni ciężkiej pracy kampanijnej. Dzisiaj przemierzałem nasz rewir pomiędzy Dobrodzieniem, a Olesnem, a wjechałem od Turawy i piękne zdziwienie - zbiornik Turawski. A wokół cudowne lasy, chociaż pan Walter mówi, że strasznie tną, podobnie jak w Fiałkach :(. Dużo spotkanych ludzi, przyjaznych, pomocnych, mam nadzieję, że finał będzie nasz!

Pięknie i ciepło.

2011-10-03T23:14:00.000+02:00

Pogoda jest świetna, słońce, ciepło, lekkie mgiełki. Jesień stoi tuż za progiem, chłód wieczorny, żółte liście, ale lato nie chce odejść. Może tak dotrwamy do końca kampanii? Przedwczoraj byłem w Mosznej, a dzisiaj zobaczyłem pałac w Większycach. Moszna to katastrofa w każdym wymiarze, a Większyce to przykład tego, co można zrobić, gdy możliwości i chęci idą w parze ze smakiem, kulturą...

Lombard w Awangardzie i ta ściana... odc. 2

2011-10-03T21:13:00.000+02:00

To duża radość tak się bawić obrazem. Ciekawe czy za kilka tygodni te zdjęcia będą mi się dalej podobały, może wtedy przyjdzie chęć na inne spojrzenie, kto wie:)

Awangardowa super ściana.

2011-10-02T14:07:00.000+02:00

W Kędzierzynie-Koźlu jest klub Awangarda z genialną ścianą i byliśmy tam z Lombardem i było fajnie i tańcowałem i szklaną pogodę śpiewałem.

Drogowe skrzyżowanie kultur, czyli jak się ma niemiecka dokładność do polskiej fantazji i chińskiej mrówczej pracy.

2011-10-01T10:22:00.000+02:00

W piątkowy wieczór gnaliśmy poznańską drogą z Jarkiem z prędkością 15km/h. w kierunku Milicza. W Błoniu odbiliśmy w lewo w poszukiwaniu skrótu do autostrady w Strykowie i zrealizowało nam się prawdziwe drogowe skrzyżowanie kultur. Niemiecki GPS prowadził nas wzdłuż chińskiej autostrady polskim, leśnym duktem. Myślę, że Niemcy założyli, że jak budowa autostrady się rozpoczęła to w przewidywalnym momencie też się skończy i nanieśli A2 do GPS-u. Tak więc jechaliśmy leśną drogą wzdłuż ogromnej (chyba martwej, tylko światła i zero ruchu) budowy.

A społeczeństwo na to wszystko....

2011-09-26T21:14:00.000+02:00

Gdzieś na Opolszczyźnie.

Obejrzałem partyjne ogłoszenia wyborcze i się załamałem. Opozycja i PSL obiecują na potęgę, że hej. Właściwie, jakby doszli do wladzy i spełnili to wszystko co obiecują, to czeka nas jedna, wielka szczęśliwość. I z tym nie mam kłopotu, bo oni obiecują, my im nie wierzymy i jest cacy. Jednak spot naszej miłościwie panującej PO mnie zdumiał. Oni mówią, że nie mają żadnego pomysłu i to jest cudowne. Mówią prawdę. My nie mamy żadnego pomysłu, my jesteśmy świetni w wyrywaniu kasy, a pomysły macie mieć wy i jak będziecie sprytni i będziecie mieli fajne koncepcje, to my wam kasiorę załatwimy.

Tam, gdzie widać niebo

2011-09-24T16:24:00.000+02:00

Józef czewłoka z Brońca

Henryk Wieczorek

Józef Mastalerz z Kościeliskiej

Hubert Mann i Rafał Grzesik z Jastrzygowic

Grzegorz i Joachim Wieczorkowie z Bodzanowic

Jak miejsce, gdzie mieszkamy wpływa na nas? Miasto, a zwłaszcza takie duże jak Warszawa, jest bardzo ogarniające, a na wsi widać niebieskość i zieloność, mamy miejsce na oddech. Wydaje mi się, że to widać na zdjęciach ludzi, których wzrok nie zatrzymuje się na następnym budynku ze szkła i stali. Zawsze będąc na wsi, przeżywam chwile uniesienia, bo znowu widzę niebo.
Ciągle jestem w ostatnim dniu naszej rowerowej wyprawy, gdzieś pomiędzy Olesnem, a Rudnikami. Przejechaliśmy tego dnia 72 km i zdjęć masa i wrażeń również.

Po sąsiedzku w Borkach Małych.

2011-09-23T08:22:00.000+02:00

Józef Lesik

Alfred Lukosik

Ostatni dzień naszej rowerowej odyseji zaczął się w Borkach Małych. Nazwa sugerowała, że do Borków Wielkich dojedziemy za chwilę, ale to był chyba żart nazewnika, bo miałem wrażenie, że wieś się ngdy nie skończy. Borki Małe ciągną się nad podziw i w tej pięknej okolicy mieszkają piękni ludzie. Z jednej strony ulicy mieszka Lesik Józef, a po drugiej Lukosik Alfred. Panowie mają po 79 lat i chodzili do jednej klasy i jeden czuje się trochę lepiej niż drugi, ale takie życie..

Wkurza mnie.... odc. 2

2011-09-21T11:29:00.000+02:00

Jesteśmy tacy mądrzy, nowocześni, a na bezmyślność lekarstwa nie ma, pewnie dlatego, że nie boli. Samochód przerżnięty na pół reklamuje najlepsze i najtańsze części samochodowe we wszechświecie (to cytat) i robi to samotnie na pięknej łące pod lasem. W Nowych Karmonkach stoi domiszcze, przez okolicznych zwane pałacem. Pasuje ten nieszczęsny gargamel do okolicznych domów jak przysłowiowa pięść... Panie z Bodzanowic mówiły, że nikt nie chce tego nieszczęścia kupić, czyli jest nadzieja, że się rozsypie za 200 lat. Jestem wrogiem biurokracji, ale krajobraz to dobro, które trzeba chronić, a u nas wolnoć Tomku....

Dla równowagi stetycznej i żeby się uspokoić dorzucam kilka obrazków, które wczoraj wpływały na mnie kojąco.

Siekierki lepsze niż kosy,,,

2011-09-21T01:09:00.000+02:00

Ile ma pani lat?
77
Dwie siekierki?
Ni, dwie kosy..... ale może siekierki lepsze, bo kosy trzeba przeżyć.

O ostatnim dniu naszej rajzy rowerowej będę jeszcze pisał, ale o tej rozmowie z uśmiechniętą Marią Lesikową z Borków Małych musiałem napisać już.

Wkurza mnie....

2011-09-20T09:32:00.000+02:00

Lubię Warszawę, kocham ją i wkurza mnie, że wrócę i zobaczę to, jak ona jest beznadziejnie zapaskudzona, przez reklamy, śmieci walające się po chodnikach i ludzki smutek w wielu twarzach. Wczoraj wjechaliśmy na Ziemię Oleską i to jest kraina szczęśliwości. Ludzie się uśmiechają i na pytanie: jak jest? odpowiadają: dobrze. Oczywiście, tutaj na pewno jest wiele problemów, ale jest fajnie jak widzę uśmiechnięte twarze. Oni jeszcze mają takie pragnienie, żeby im nie przeszkadzać - prowadzimy rowerową kampanię i rozmowa jednak schodzi na politykę.
Pani Ano, ile ma pani lat?
77
Dwie siekierki?
Ja. (i masa uśmiechów)

Las wolnych ludzi w Kadłubie Wolnym

Anna Krawczyk z Wachowa.

Między Borkami Małymi, a Olesnem

Między Olesnem, a Borkami Małymi.

Zatroskane

2011-09-19T00:02:00.000+02:00

Pani Paulina Wielosz z Dobrodzienia (tylko 85 lat:) jest, jak wiele innych matek i babć zatroskana. Jeździ na rowerze i się uśmiecha, bo jak człowiek się rusza i śmieje, to żyje, ale dzieci i wnuki są za granicą i choć chciałyby wrócić, to przecież żyć z czegoś trzeba, a tu nie ma żadnych możliwości.

W lepieniu plakatów jestem najlepszy

2011-09-18T08:06:00.000+02:00

Dzisiaj z samego rana, wylepiłem plakatami wyborczymi taką tablicę, że hej. Wszyscy spali, a ja w robocie :).

Nieświadomość czasami jest lepsza

2011-09-18T07:57:00.000+02:00

Gdybym wczoraj rano wiedział, że przejedziemy ponad 70 km, a dokladnie 72, to bym chyba zrezygnował, a tak w nieświadomości wielkiej się udało. Pan Kotyś, pokazując Kolonowskie pewnie z 10 dołożył i tak się naskładało.

Rajmund Ziaja, ojciec Beaty, dziadek Reni i Łukasza z Gąsiorowskiego

Jan Harmanowicz z Piotrówki

Paweł Kołodziej z Baruta

Mariola, Norbert i bratanek Kubuś z Żędowic

Huta Zawadzkie

Przecież jesteśmy młode chłopaki.

Dziewczyna na moście w Kolonowskiem, portret potrójny

Sąsiadka z Dobrodzienia

Wczorajszy dzień to Śląski Katyń. Rujnują mnie takie przeżycia i jeszcze opowieść o człowieku, którego zaszczuto, bo walczył o to miejsce. To frazes, że ludzie ludziom, ale musimy tam chodzić i mówić i płakać i mieć nadzieję, że się nie powtórzy. I spotkałem w Barucie Pana Pawła Kołodzieja, który miał wtedy kilka lat i powinienem do niego wrócić, żeby o tym pogadać.

Cierpienia młodego (ciągle:) fotografa

2011-09-17T10:26:00.000+02:00

Aparat po prostu ma robić zdjęcia, a mój odmawia współpracy. Przyjeżdżamy do Otmic, młyn zaczęli Rallowie budować w 21szym (silnik zrobiony za Adolfa), a ja muszę robić Olkiem. Dobrze, że go mam (Jacku, dziękuję), ale pełna klatka i totalna manualność to jest to co potrzebuję. Tomek Jastrun odjechał do Warszawy, ale do popołudnia jeździł z nam Staszek Jałowiecki i Opolszczyzna zna i lubi swojego marszałka. Ludzie i widoki na naszej drodze są piękne. Jestem permanentnie pełen zachwytu nawet jak widzę fajansowe krasnale i stare podupadłe domy, ale jak widzę nowobogacki dom w stylu gargamelowym, to chcę zabić. A nocne rozmowy są naprawdę trudne.

jedziemy...

2011-09-16T00:57:00.000+02:00

Dzisiaj dołączył do nas Staszek Jałowiecki i okazał się wytrawnym cyklistą. On jest taki jak Tomek Sikora w umawianiu się, tzn. jak się umawiasz na 9.00 to jesteś pod drzwiami o 8.55 i tyle. Nasza grupa w rannym wstawaniu nie jest mocna, a wręcz przeciwnie. Staszek jest nieprawdopodobnie miejscowy, wszyscy go znają, cenią i jeszcze opowiada dobre, śląskie kawały. Dzisiaj zaczęliśmy od Pomnika Czynu Powstańczego, który został zaprojektowany przez Xawerego Dunikowskiego i powstał w 1955 w miejscu mauzoleum z prochami niemieckich żołnierzy, którzy zginęli w III Powstaniu Śląskim, a amfiteatr na 30000 ludzi (albo więcej) zbudowali Niemcy w 1938. Tu się losy narodów plotą w sposób przeróżny i my jakoś w tym uczestniczymy myjąc tablice informacyjne. I jak zwykle kilka portretów i reszta u Jarka na stronie www.cholodeckidosenatu.pl

Zawsze ku chwale.

2011-09-15T10:02:00.000+02:00

Pomników w naszej ojczyźnie jest masa i lubimy je stawiać, a jak już stawiamy to muszą być fest. Oczywiście, nie my pierwsi stawialiśmy najprzeróżniejsze obeliski itd., ale jedziemy przecież drogami opolskimi i dlatego dzisiaj o polskich, choć nie tylko. W Strzelaczkach na podwórku sołtysa stoją dwaj gladiatorzy, postrzelani przez naszych sowieckich oswobodzicieli. Gladiatorzy przyjechali z Mosznej i będą restaurowani. Podobno dziury po kulach z pepeszy mają być zalepione i rzeźby będą jak nowe. Wolałbym, żeby te otwory pozostały i świadczyły o naszej historii. Chrystus na krzyżu to też pomnik i krzyży, kapliczek jest tu bardzo dużo. Mam duży sentyment do tych przydrożnych krzyży, większość jest jeszcze z czasów przedwojennych. Dwa pozostałe pomniki to Karlik i Karolinka w Gogolinie i powstaniec śląski w Zdzieszowicach. Kiedyś robiły dość specjalne wrażenie, teraz z pewnego dystansu co raz bardziej mi się podobają.

Pierwsza krew.

2011-09-15T08:56:00.000+02:00

Dorota Malik z Dobrej.

Sabina Kaczmarek z Gogolina.

Magdalena Tokarska z Jasionej

Do ekipy dołączył wczoraj (a to 6ty dzień naszej rowerowej peregrynacji) Tomasz Jastrun i w Krapkowicach, zjeżdżając z góry i gadając z Radkiem Sikorskim, wywalił się. Krew się trochę lała, ale bez przesady i już bez przeszkód dotarliśmy do Góry Św. Anny. "Bez przeszkód" to trochę nieprawda, bo na naszej drodze wyrastają pomazane, dwujęzyczne tablice z nazwami miast, które czyścimy z graffitti i w rezultacie na postój wjechaliśmy już w nocy. Wczorajsza trasa to 55 km. z górską premią w finale, było ciężko, ale dojechaliśmy. Dzisiaj jeszcze trochę boli, ale już się nie da jechać pod górę, przynajmniej na początku :).

Przerywanie chyba nie jest dobre.

2011-09-13T15:31:00.000+02:00

Jakiś cymbał zostawił elektroniczne śmieci przy drodze.

Dzisiaj rowerowe nieróbstwo, przerwa w jeżdżeniu i jestem lekko przerażony. Boję się, że jutro nie będę mógł wyruszyć, bo wszystkie mięśnie i ścięgna odmówią współpracy, ale może się mylę, nie wiem... Droga Jarka do Senatu wczoraj pięła się ciągle pod górę, podejrzewam trochę Pawła, że specjalnie taką wybrał, ale z drugiej strony może to jakiś kryzys był? A całkiem poważnie, bez żartów, to był ponownie bardzo fajny dzień z pięknymi widokami i pięknymi ludźmi i pięknym konikiem, który stał się moją podobizną na fejsie i śladami niedzielnych dożynek.
Reszta zdjęć jest na stronie http://cholodeckidosenatu.pl

Ludzie....

2011-09-13T01:39:00.000+02:00

Wilpert Bezkonieczny z Zakrzowa


Jan Kupka z Sukowic

Josef Madloch i sąsiadki na dożynkach w Cisku

Kazimiera Lewicka sołtyska Ciska

Dożynki w Cisku

Joachim Wilk z Landzmierza

Cyklistki z okolic Koźla

nie wiem jak opisać fotografowanie ludzi podczas naszej wędrówki. Otrzymuję od osób, które się zgadzają na zdjęcie, kredyt zaufania i próbuję się z niego wywiązać. Mam nadzieję, że bardzo nie urągają widząc swoje portrety :).

Dzisiaj o pięknie i o łomocie

2011-09-11T01:12:00.001+02:00

Nie wiem, czy mieszkańcy Opolszczyzny wiedzą, jakie mają szczęście, że żyją w czystym krajobrazie. To już trzeci dzień, jak jeździmy różnymi drogami i tutaj nie ma tego przydrożnego, pseudopromocyjnego bałaganu. Nie ma tej oszalałej pstrokacizny mazowieckiej, tych banerów, reklam producentów wszystkiego. Jest piękny, czysty, rozległy krajobraz. Po prostu cudo. Wsie też wyglądają zupełnie inaczej, spokojniej. Oczywiście, jest sporo takich rozsypujących się poniemieckich i nie tylko, budowli, trochę śmieci, ale ogólnie jest fajnie.

I byłem na dożynkach w Ucieszkowie, gdzie dwóch gości pomalowało sobie twarze na Adamka i Kliczkę i było dużo śmiechu, ale w nocy już tak wesoło nie było. Podobno ten łomot, to dlatego, że Adamek był mniejszy i nie walił tak mocno, ale to chyba było wiadomo przed walką.

Od Henela do Weluru

2011-09-10T00:55:00.001+02:00

Na polsko-czeskiej granicy w Branicach jest szpital psychiatryczny, w którym ponad 30 lat mieszkał i tworzył gobelinista Maniuś Henel. Lubieżnik Maniuś z ogromną radością portretował obfite kształty i magiczne stwory, które widział w swoim schizofrenicznym świecie. Od razu mi się przypomniały obrazy z podobnymi stworami, ale ich autorzy są na wolności i może tak jest lepiej. Z Branic wyruszyliśmy do Kietrza na rowerach i po drodze widoki, spotkania z ludźmi i na koniec spółdzielnia Welur. Wszyscy w Kietrzu znają i rozpaczają z powodu upadku tej firmy. Kiedyś była w niej moc, a teraz nieprawdopodobna ruina, która jest tak zbudowana, że dynamit jej nie rozwali. Nasza wyprawa rowerowa zakończy się w Gorzowie Śląskim, a jej celem jest to, aby kandydat do Senatu, Jarosław Chołodecki poznał sie z mieszkańcami Opolszczyzny.
Więcej zdjęć i relacja z naszych działań na stronie:
http://cholodeckidosenatu.pl

Rowerowa ekskursja trwa...

2011-09-09T23:53:00.000+02:00

Drugi dzień na rowerach przemierzamy Opolszczyznę i jest świetnie. Czuję się jak na wakacjach, dziennie około 45 km, dużo rozmów z ludźmi, piękne widoki. Zupełnie nie znałem tego rejonu, bliskość Czech, niemieckość niedawnych gospodarzy, a obecni w dużej mierze to przesiedleńcy, żyzne ziemie (z kija wetkniętego w ziemię coś się zawsze urodzi), to taki melanż, który mnie zupełnie zaskoczył. Ale nie czas na dywagacje, bo pora nocna, a zdjęcia trzeba dokładać.

Jedziemy na wycieczkę, bierzemy misia w teczkę...

2011-09-07T08:37:00.001+02:00

Wakacje!!!!!!!!!! Obijałem się całe lato, gdzieś na chwilę czasami wyjeżdżałem, ale mam poczucie nie bycia na wakacjach. I TERAZ JADĘ! Faceci na rowerach po Opolszczyźnie. Czy można sobie coś lepszego wyobrazić? Będziemy gadać z ludźmi, oglądać Polskę, jechać i być razem, no po prostu już nie mogę wytrzymać, cieszę się na maksa. No i zrobimy z Jarka senatora i już.
PS1. Piszę faceci, bo kobiety się nie zgłosiły, ale może jakaś dołączy? Byłoby fajnie.
P.S2. Nasze czwartkowe spotkania deliberacyjne przenoszą się w teren, ale jak ktoś będzie się chciał spotykać na Smolnej, to zapraszamy.

Zależy nam

2011-09-02T08:47:00.000+02:00

Co może, a czego nie może senator - to pytania/problemy, które rozważaliśmy wczoraj. W skrócie zaczynamy od nazywania nonsensów, bo boli nas tyle rzeczy, że starczy na kilka kadencji. A ja wróciłem do swoich cyklistycznych zabaw.

Simonides i Chołodecki na Smolnej

2011-09-01T16:16:00.000+02:00

Jestem szczęściarzem, bo spotykam mądrych i prawych ludzi, którzy swoją postawą mówią, że warto być uczciwym. Pani profesor Dorota Simonides odwiedziła Jarka i Smolną, a ja robiłem zdjęcia i służyłem jako kierowca (obiecuję, że wysprzątam samochód) i jeszcze zjadłem śniadanie. To był 82-gi rok, kiedy sejm w stanie wojennym delegalizował Solidarność i pani profesor oraz kilkoro innych posłów powiedziało nie. Na sali sejmowej podczas całodniowego oczekiwania na głosowanie grożono, że może stać się krzywda jej dzieciom, a ona powiedzieła nie. I teraz pani profesor wspiera Jarka w staraniach o senatorski fotel i trudno sobie wymyślić lepszego sojusznika.

Ptaszyny

2011-08-28T23:41:00.000+02:00

Miniony czwartek był dla mnie bardzo ciężki, lecz miał piękne zakończenie. W naszym saloniku wystąpiły Ptaszyny z piosenkami z Kabaretu Starszych Panów. Był Szuja, Portugalczyk Osculati i masa innych hiciorów. Wszystkie te piosenki publika znała i po zakończeniu koncertu nie chcieliśmy artystek wypuścić. Piękny występ i mam nadzieję, że to dobry początek naszych czwartkowych spotkań.

a tak długo się udawało apolityczne bycie...

2011-08-17T23:59:00.000+02:00

Jakoś tak dziwnie jest, że nie ma we mnie wiary w pozytywne efekty politycznych działań. Układy, targi, działania z perspektywą do najbliższych wyborów, moje głosowania są raczej przeciwko, niż za. I tu mój druch decyduje się iść do senatu i ja go popieram! Jarek jako jeden z Obywateli do Senatu, obok prof. Krzysztofa Rybińskiego i innych mądrych ludzi, to może jest jakiś pomysł na lepsze jutro, ale jak sobie poradzimy na Smolnej, biedne sieroty, to nie wiem :(

Dzisiaj radziliśmy o niedalekiej przyszłości, pod czujnym okiem Paderewskiego i to chyba dobry patron takich działań :).

Muza w smolnej bramie.

2011-08-01T14:52:00.000+02:00

Było tak: koncert miał się zacząć o 13.30 i byliśmy dobrze przygotowani, czyli pogoda piękna i publika w gotowości, ale orkiestra się spóźniła i zaczęło padać delikatnie. Trzech muzyków, bas, trąbka i perkusja zaczęli grać jazz (perkusista chował się pod talerzem), ale smyczki uciekły do bramy. I wtedy się zaczęło, deszcz padał, a orkiestra grała w bramie, na skuterze Stasia skrzypaczka, waltornista na śmietniku, a obojiści grali ze śmietników na papier i plastik. Krótki, dynamiczny piękny koncert. Po radościach muzycznych, były kulinarne, czyli muzycy zjedli 300 pierogów omaszczonych przez panią Janeczkę tłuszczem i cebulką. Reszta zdjęć na picasie.

Nieporęcki lans

2011-07-17T23:21:00.000+02:00

Na Niepo człowiek lansuje się na maxa. Jest artystowsko, często artystycznie. Lubię tam bywać i jeszcze Tamara otworzyła niedaleko, na rogu Skamiejkę - fajne miejsce do życia.

Paweł Postaremczak w Nowym Wspaniałym Świecie 15.05.2011

2011-07-17T21:17:00.000+02:00

To był fajny koncert i tylko brak czasu tak zrobił, że zdjęcia odłożyłem na później. Jakoś ostatnio mi się dzieje, że zdjęcia koncertowe z udziałem Pawła robią się czarnobiałe.

Fajna muza, ale głośna

2011-07-17T00:09:00.000+02:00

Na Chłodnej 25 Ksawery Wójciński, Paweł Postaremczak, Klaus Kugel zagrali 3.07.2011 i zagrali interesująco i naprawdę głośno. Dwa utwory z Jarkiem wysłuchaliśmy i więcej nie daliśmy rady. Radiowa Trójka zaczęła akcję uświadamiającą, że hałas jest be, ale to trudne. Moda jest taka, żeby było głośno, głusi akustycy podkręcają na maxa, bo nie słyszą i właściwie, jak chcesz bywać na koncertach to albo stopery, albo głuchota. Ale zdjęcia robi się fajnie.

Poważnie i węgiersko tuż przed świętem, czyli ostatni czwartek

2011-07-03T11:00:00.001+02:00


Weronika Wyrzykowska

Judith Le Monnier i Barbara Halska

Barbara Halska, Beata Halska - Le Monnier i Judith Le Monnier.

16go czerwca odbyło się na Smolnej ostatnie spotkanie przed Świętem Muzyki. Było inaczej niż zwykle, bo wydawało się, że już nie ma czasu na nic, a z drugiej strony czuliśmy, że świat/miasto jeszcze nic nie wie. Media czekały z informacjami na ostatnią chwilę (tylko Wyborcza napisała małe co nieco), muzycy dopisywali się do listy ślamazarnie, taka cisza przed burzą. I w tej atmosferze lekkiego zdenerwowania muzyki było, że hej. Ramy były bardzo poważne, a w środku Węgrzy. Zaczęła Weronika Wyrzykowska, a zakończyły babcia z wnuczką, czyli Barbara Halska i Judith Le Monnier (wszystko czujnie doglądała mama, skrzypaczka Beata Halska - Le Monnier) - bardzo dużo dobrej, poważnej muzyki. Węgierski zespół zagrał, zaśpiewał ludowo, tak radośnie, że nawet nasz znajomy konsul śpiewał z nimi. Dwie pieśniarki co stały pod ścianą, śpiewały tak, że mi skóra ścierpła. Później my radziliśmy, a Węgrzy wypili i zjedli co było i święto udało się doskonale.

Ogień z ......

2011-07-02T11:10:00.000+02:00

Andrzej Mikulski to był dla mnie pianista jazzowy tylko do czwartku. Przyszedłem na jego dyplom do Uniwesytetu Muzycznego i na scenie nie było fortepianu. Pierwsza myśl - opóźnienie, a tu Andrzej wszedł do gniazda i pojechał na organach, tak że ogień poszedł z ........ (to cytat). Duże przeżycie.

Pogodę mieliśmy lepszą

2011-07-02T01:37:00.001+02:00

Takie duże imprezy, jak ta dzisiejsza powinny być organizowane z naszym udziałem. W Święto Muzyki miało padać i było pięknie, a tu początek prezydencji (co to za słowo?), straszna kasa i leje. Ale koncert bardzo porządny i sztuczne ognie też. A u nas we środę podsumowanie naszego muzycznego święta i zagrał kwartet wiolonczelowy, a później akordeonista grał, że klękajcie narody. Pani senator Barbara Borys-Damięcka dostała na pamiątkę naszą tabliczkę reklamującą kwartał muzyczny i inni też dostali, ale ciut mniej uroczyście. Mikołaj straszył dziurą w nodze, odśpiewaliśmy 100 lat Ani i Lude dostał główną nagrodę w konkursie na najlepszy film reklamujący Święto Muzyki.
I jeszcze Jagna śpiewała i Tamara też i Jarek klęczał, jak zwykle się działo. A później pognaliśmy do Tygmontu na koncert Magdy Piskorczyk z Jackiem Namysłowskim, Olą Siemieniuk i Adamem Rozenmanem - zdjęcia trochę później na picasie.

Meandry kulturalne.

2011-06-29T11:05:00.000+02:00

Warszawska droga kultury wije się niczym rzeka, jakieś zakola, meandry, tamy, ale tak, jak rzeka (mamy nadzieję) ma swój szlak (koryto słabo brzmi i nie będę używał) i chyba da się udrożnić. Artur dostał stypendium i będzie dbał o stronę. Te spotkania mają bardzo interesującą cechę, staramy się posuwać do przodu, walczymy, żeby każde dało jakiś efekt. Nie czekamy na to, że miasto, rząd coś zrobią, tylko to co można to robimy/staramy się robić sami. I co najważniejsze, spotykamy się następnym razem w samolocie AN-26 - już się nie mogę doczekać.

Opuszczamy majtki na maxa

2011-06-23T22:12:00.000+02:00

Kocham moje miasto i zostałem upokorzony w samym jego centrum. Skrzyżowanie Alej Jerozolimskich i Marszałkowskiej - blondynka sprawdzająca suchość pachy patrzy na kobietę ściągającą majtki. Jeżdże tam codziennie i nie mogę się uspokoić, zgrabne łydki w szpilkach i koronkowe majtki ściągnięte poniżej kolan. Widzę pięciu facetów, a może wśród nich jedna kobieta, wszyscy ryczą ze śmiechu, że są tacy dowcipni, wymyślili i sprzedali następnym kretynom, którzy powiesili w środku Warszawy najbardziej obmierzłą reklamę, jaką można sobie wymyślić (bardzo proszę o pozew do sądu za zniesławienie - to naprawdę banda kretynów). Czy ja się mam na to zgodzić - czy my się musimy na to godzić? Czy to przeszkadza władzom naszego miasta? Wszystko jest pewnie zgodnie z prawem - niewidzialna ręka rynku powiesiła tę reklamę i płaci dużą kasę co miesiąc. Co nie jest zabronione, jest dozwolone.

Świąteczne afterparty

2011-06-23T21:10:00.000+02:00

Po Święcie Muzyki, utyrani strasznie, ale szczęśliwi spotkaliśmy się na Smolnej, bo przecież zasnąć by się nie udało. I jak zwykle było smacznie i muzycznie, bo przecież tyle było instrumentów na pokładzie.

Niedziela była dla nas

2011-06-20T10:32:00.000+02:00

Zaczęliśmy spokojnie, czyli Jacek Namysłowski na puzonie, Łukasz Poprawski - saksofon i Michał Jaros - kontrabas w strefie na muzyki na Nowym Świecie grali pięknie. Ludzie słuchali, przechodzili, zostawali, niedzielne, trochę niezwykłe popołudnie.... I wtedy przyszedł Zbyszek Namysłowski i muzyka zawładnęła okolicą. Deszcz padał i przestawał, a oni grali i lud słuchał. Wieczorem poszliśmy na Skwer Hoovera, gdzie świętowano Dzień Śródmieścia i grali Raz Dwa Trzy i Staszek Sojka, a w przerwie Agata Passent zapowiedziała Święto Muzyki zrobiła nam taką reklamę, że ulotki szły lepiej niż ciepłe bułki.

Paulina, Zawirowania i aktywny Marcin

2011-06-19T11:17:00.001+02:00

Na Nowym Świecie szerzyliśmy dobrą nowinę o Święcie Muzyki. Paulina nam śpiewała, Andrzej i Mikołaj grali, przedstawicielki Zawirowań (festiwal tańca) pięknie tańczyły, Dominik szprejował szablony, a Marcin szalał z ulotkami, transparentami, tabliczkami. Tabliczki się przewracały, transparent (dzieło Dominika) zwiewało, ale podnosiliśmy się z upadku i trwaliśmy na stanowisku bojowym. Zagrodzony pas jezdni, nawet policja ze zrozumieniem omijała. Dzisiaj następna bitwa na Nowym Świecie.

Robota wre....

2011-06-16T15:34:00.000+02:00

Praca na maksa, pot perlisty rosi czoła, oj będzie się działo....

Dobre zdjęcie

2011-06-14T23:38:00.000+02:00

udało mi się zrobić. Dom Kultury Śródmieście uczy tańca ludzi, którzy taniec kochają i dzisiaj był finał rocznych starań i zachwyciłem się. Wszyscy są świetni, niesie ich entuzjazm, widownia ich kocha, czy można chcieć czegoś więcej? Reszta zdjęć na picasie.

Wolontariat radzi....

2011-06-14T22:49:00.000+02:00

Nasz wolontariat na Święto Muzyki, to głównie dziewczęta, faceci słabiej się garną. Dużo ludzi nas wspiera, bo przecież 21go też będzie Święto Smolnej i ogłoszenie czy Warszawa zostanie ESK i pracy jest masa. Radzimy, pracujemy i szerzymy dobrą wiadomość.

Taniec....

2011-06-14T17:09:00.000+02:00

Slyde (nazwa mi się kojarzy ze starą rockową kapelą) to taniec nowoczesny, duży entuzjazm, fajne przedstawienie w Domu Kultury Śródmieście. Wszystko byłoby super, ale tej cienkiej folii, która robi scenografię, zupełnie nie pojmuję. Zrobiłem trochę zdjęć i było bardzo miło.

Zbyszek Namysłowski i garażowy flet.

2011-06-10T10:03:00.000+02:00

Szkoła podstawowa na Tyszkiewicza, skakali z garażu i Jacek (syn Zbyszka) miał flet ojca (bardzo cenny), który podczas tego skakania im się zapodział. Wszyscy go szukali, a tymczasem woźny, dla żartu, flet schował. Takie to były aktywności naszych synów.... I po latach spotkanie na Smolnej i razem będziemy tworzyli Święto Muzyki.

Don Giovanni we Wrocławiu

2011-05-30T00:05:00.000+02:00

Don Giovanni Mariusza Trelińskiego w Operze Wrocławskiej - robiłem zdjęcia podczas 2 prób generalnych i jak zwykle miałem z tego powodu dużo radości i potężny ból karku. Wsumie około 2000 zdjęć i ten sam, co zwykle kłopot - kilku fotografów i wszyscy robimy te same ujęcia. Będę budował folder ze zdjęciami na picasie.

Wszyscy grają i śpiewają

2011-05-23T23:49:00.001+02:00

Zeszły czwartek, to dużo muzyki i obrady były też.

Muzyka to radość

2011-05-15T01:17:00.000+02:00

Ostatnio podczas naszych czwartkowych spotkań jesteśmy bardzo poważni, bo przedsięwzięcie ogromne i ważne. Mam nadzieję, że te kilka zdjęć wprowadzi troszeczkę inny, weselszy nastrój, bo przecież Swięto Muzyki i Święto Smolnej to radość.

Kącik cyklistyczny.

2011-05-12T08:27:00.000+02:00

Kolaż, fotomontaż, szumnie kompozycja, to strony fotografii, które interesują mnie najbardziej. Nie wierzę w fotografię obiektywną, właściwie nie wierzę w świat obiektywny i dlatego taki kącik na picasie, zapraszam

http://picasaweb.google.com/tkwiatkowski

Pianistka Weronika.

2011-05-11T01:20:00.003+02:00

Było super :)

Gdzie kibic dorasta....

2011-05-07T01:12:00.000+02:00

Dzielny rząd i dzielni wojewodowie ukarali kluby zamykając dwa najbezpieczniejsze stadiony w Polsce dla kibiców. Mamy też Orliki i to sukces wielki naszej władzy. A ja miesiąc temu byłem na Pradze i nie było ładnie, ale to ciągle ta sama historia....

Chmurnie i kolorowo.

2011-05-02T21:40:00.000+02:00

Prawie miesiąc temu gdzieś w Polsce było wietrznie, ale czy tak kolorowo?

Z rozpędu...

2011-05-02T09:32:00.000+02:00

Niedawno, jedna z moich koleżanek powiedziała, że zastanawia się z czego żyję. Jedyna rozsądna odpowiedź na takie pytanie, która mi się nasuwa, to chyba tytułowe "z rozpędu". Coś rozpocząłem, w czymś uczestniczę, tak wiele różnych spraw się dzieje, że właściwie działam jak zabawka mechaniczna mocno nakręcona, która szybko się toczy w różnych kierunkach. Mam tylko nadzieję, że jest w tym "toczeniu się" spory udział mojego świadomego wyboru, ale to tylko nadzieja.

Zbliża się Święto Muzyki i dlatego dla przypomnienia zdjęcie totalne z naszej i Chopina wizyty u Sióstr Wizytek.

Podobno.....

2011-04-25T10:02:00.000+02:00

Podobno wszystko, co piękne jest trochę smutne - cytat z chińskiego projektanta mody, który też kogoś cytował. Początek kwietnia był smutniejszy, niż teraz, ale czy piękniejszy? Na pewno nie siały drzewa i alergii nie miałem:)

Różne przyczyny zamykania sklepu

2011-04-23T22:01:00.000+02:00

Tydzień temu byłem na Górze Świętej Anny. Ładna pogoda, niewielu turystów, bardzo sympatyczna wycieczka. W drzwiach sklepiku z towarami najróżniejszymi była karteczka, którą sobie zachowałem. Tuż przed Wielkanocą, ta krótka informacja nastraja mnie nostalgicznie.

Parsifal we Wrocławiu.

2011-04-22T19:20:00.000+02:00

Pierwszy raz byłem w Operze Wrocławskiej i było bardzo miło. To miejsce ma taki ludzki wymiar. Teatr Wielki jest bardzo duży, zdjęcia robi się z daleka, a tutaj jest wręcz intymnie, swojsko. I zrobiłem dwa zdjęcia, bo byłem tylko na 2 aktach :).

Czysty Paryż

2011-04-12T01:22:00.000+02:00

Kamienice bez tysięcy metrów kwadratowych reklam - to zadziwiające, że tak można. Warszawa wygląda tak, jakby nikt nie myślał, że miasto może być piękne. Tak sobie myślę, że to może być działanie planowe. Po co turyści mają jeździć gdzieś daleko, kiedy mają takie atrakcje w Europie, niedawny Jarmark Europa, hece pod pałacem prezydenckim...
Paryż, trzy tygodnie temu, było ciepło i wietrznie. Masa ludzi, turyści wszędzie, chociaż tubylcy twierdzą, że będzie dużo więcej. To fajne, ładne miasto, fantastyczny system rowerowy. W Luwrze tłok, na wieżę Eiffla kolejka, Montmartre wygląda jak tania dekoracja, Pigalak upada, same pornosklepy - jak byłem dawno temu, za komuny, ta dzielnica żyła.
Reszta zdjęć na picasie

Niech żałują Ci, co wyszli za wcześnie.

2011-04-08T00:44:00.000+02:00

Święto muzyki, które będzie 21go czerwca to był temat przewodni dzisiejszego spotkania. Toczylo się ono rytmem spokojnym, wręcz leniwym. Oczywiście, było kilka napomnień, że nie wszystko jest dokładnie zaplanowane, ale cóż........ Współtworzenia święta jawi mi się samo w sobie bardzo ważnym procesem. Działo się różnie. Przyplątał nam się Koreańczyk, później przyszła kobieta z Czarnogóry w poszukiwaniu koncertu i Joanna pięknie zagrała.

Discovery has landed on Smolna street.

2011-04-04T21:49:00.000+02:00

Kosmonauta George David Zamka, pilot Discovery (2007) i dowódca Endeavoura (2010) zawitał na Smolną 17go marca. Pan Zamka dostał Krzyż Oficerski Orderu Zasługi RP od naszego prezydenta za (tak przypuszczam) zabranie kopii rękopisu Preludium A-dur op. 28 nr 7 i płyty z muzyką Fryderyka Chopina w wykonaniu Karola Radziwonowicza i Orkiestry Sinfonia Viva w kosmos. Zrobił to w roku Fryderyka, a my także staraliśmy się uczcić tą rocznicę ze wszystkich sił. I przybył jeszcze Karol Radziwonowicz, który prawie też był w kosmosie :).

White Eagle has landed on Smolna street.

2011-04-04T00:49:00.000+02:00

Mężczyzna malujący ścianę w moim mieszkaniu opowiedział mi historię zwalniania pracowników przez Zbigniewa Niemczyckiego w White Eagle. Kryzys, firma ma kłopoty, prezes robi zebranie i wszystko to przedstawia pracownikom. Mówił prawdę i wszyscy mu uwierzyli, żadnych pretensji i każdemu zapłacił wszystko, do ostatniej złotówki.

Powoli............

2011-03-30T00:20:00.000+02:00

A może by spróbować żyć powoli? Od kilku dni próbuję zrobić zdjęcia z Paryża i inne zaległości podgonić i jeszcze pracować trochę i gram w Mah Jonga i układam pasjanse i tyle tych rzeczy..... I mam poczucie, że czas marnuję, bo zamiast pracować, lenię się. Oczywiście, trochę "ściemniam' przed samym sobą, że pewnie takie lenistwo jest mojemu organizmowi potrzebne. Tak więc może jutro się uda coś zrobić? Nadzieję trzeba mieć :).

Odeszła i nie wróci, nie ma szans.

2011-03-12T20:35:00.001+01:00

Przyszła wiosna i mam pierwsze objawy alergii, więc siedzę w chałupie i rzeźbię zdjęcia. Trochę też zimy żal, bo ona pozwala na takie graficzne zabawy.

Koalicyjna Warszawska Droga Kultury

2011-03-12T18:11:00.000+01:00

Muzyka Moniki Quinn, sery i wino to był początek spotkania, a później ideowo piękną, fizycznie pokawałkowaną Warszawską Drogę Kultury pokazał Artur Jerzy Filip. Reprezentanci różnych kulturalnych miejsc, muzea i uniwersytety.... Nie będę wymieniał dokładnie, bo się pomylę, ale wszyscy chcą tej drogi, a właściwie bardzo chcą, żeby ta idea się ziściła. To było spotkanie z mądrymi ludźmi i koalicja została zawiązana!

Radość

2011-03-04T01:03:00.000+01:00

To był piękny czas, osiem wieczorów pełnych muzyki w kościele sióstr Wizytek i w saloniku na Smolnej. W finałowy wieczór byłem tak zmęczony, że nie potrafiłem się cieszyć, a przecież zrobiliśmy znowu coś nieprawdopodobnego. Przeglądam zdjęcia i widzę radość na twarzach gości i uczestników. Życzenie zaśpiewane przez duet koreańsko-libański (być może pierwszy w historii muzyki), grali nam pianistki i organista, czy może być piękniej?

F I N A Ł ! ! ! ! ! ! ! ! !

2011-03-02T03:10:00.000+01:00

Organy i Nadine + zaskakujący trębacz grający na flugelhornie - tak się zaczęło, a później Trio Andrzeja Jagodzińskiego. Nie mnie komentować muzykę, ale jak codzień owacje na stojąco i entuzjazm. I finał jak podczas Najdłuższych Urodzin - zaśpiewaliśmy Życzenie, a wiodła nas Nadine. I powiewały klawiatury pocztowe i było pięknie i wzruszająco i będę mógł nareszcie posprzątać w chałupie....Już 3cia w nocy, więc reszta zdjęć jest na picasie, a pozostałe dołożę wieczorem.

Klasycznie, romantycznie i

2011-03-01T01:53:00.001+01:00

wzruszająco. Przemówienia i muzyka, było czym się wzruszać. Robert Grudzień zagrał dynamicznie, wydobył pełne brzmienie instrumentu. Co to się będzie działo, jak te organy wyreperują :). Joanna Maklakiewicz, nasza Joasia, dała taki koncert, że klękajcie narody. Wspaniały, trudny program. Sluchacze dostali to, na co tyle czekali. Zasłuchani, prawie nieoddychający, zgotowali artystce owację na stojąco i były kwiaty, całusy, łzy...
Reszta zdjęć, jak zwykle na picasie

Chciałbym.........

2011-02-28T00:55:00.000+01:00

Chciałbym, aby organista grał dłużej, aby chór śpiewał dłużej, bo to była piękna muzyka i krótkość występów powoduje u mnie uczucie niedosytu. Z drugiej strony dłuższe występy, od razu mi się kojarzą z Najdłuższymi Urodzinami i lepiej dajmy spokój na chwilę z takim zapędzaniem się, bo nie dam rady. Dzisiaj przyjrzałem się organom, kiedy grał na nich Pan Wojtasiewicz i to jest niezła jazda. Te trzy klawiatury - dwie dla rąk i trzecia duża dla stóp - i on tych klawiatur naprawdę wszystkich używał i to jak! Szacunek.
Lenę Ledoff lubię i lubię jej grę. Owacje na stojąco i bisy, to mówi samo za siebie. To był znowu, bardzo udany dzień i jest nadzieja, że dotrwam do końca :)

a reszta jak zwykle na picasie: http://picasaweb.google.com/tkwiatkowski

Słowo o słuchaczach

2011-02-27T02:44:00.000+01:00

Słuchacz jest organizatorowi i muzykowi bardzo potrzebny, a wręcz niezbędny, bo granie do pustych ścian jest dobre tylko podczas ćwiczeń. Nasz słuchacz jest zasłuchany, zatopiony w muzyce, czujny (czasami uzbrojony w lunetę:), ale nie bardzo ekspresyjny. Myślę, że kościół tak ludzi nastraja, kontemplacyjnie i nawet gdy Maria Pomianowska ze swoim zespołem gra mazurki, to tylko noga lekko przytupuje, ale brawa są gorące i owacje na stojąco. Koncert był piękny i jeszcze na Smolnej usłyszeliśmy świetny wykład o suce biłgorajskiej i kilka słów o Tekli Bądarzewskiej, autorce Modlitwy Dziewicy, najbardziej popularnego poskiego utworu popowego w historii.
Muzyczne zdjęcia jak zwykle na picasie
http://picasaweb.google.com/tkwiatkowski