Jeszcze nie retrospektywnie w Retrospektywie.

Po koncertach, jakoś tak we wtorek wylądowaliśmy w Retrospektywie i tam się działo jeszcze muzycznie. Gra Stefana zmobilizowała Aleksandra (nasz nowy muzyczny kolega) do przyniesienia akordeonu i saksofonu i było pięknie, chociaż paluszki mercedesowe się troszkę plątały, ale tylko czasami.

Warszawska Droga Kultury w Ćwiczeniówce

To było dwa dni temu, a wydaje mi się, że strasznie dawno. Wydarzeń ogromna masa i pewnie dlatego takie właśnie mam poczucie. Ale do rzeczy, zebraliśmy się kulturalni ze Skarpy Warszawskiej i radziliśmy nad majówką, która była i nad tą która będzie i szerzyłem wieść o Kwartale Muzycznym, bo  przecież strona już działa ( kwartalmuzyczny.eu ). Próbuję się też przebić z ideą współpracy większej, ale to wymaga czasu i ogromnej mobilizacji. Idea współdziałania objawiła nam się wspólnym zdjęciem. Burmistrz Bartelski zdradził, że podpisał nam zgodę na naszą obecność w bibliotece do końca października, więc radość. A po spotkaniu Stefan zagrał jak zwykle pięknie, Magda czytała Staffa, a później jeszcze z Guciem próbowali i jeszcze przyszła India i Kuba z Kubą i Ryszardem i przy świecach się działo.

Jesteśmy w II etapie!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Oczywiście jest Stefan Walczykiewicz, ale my jesteśmy jego grono wielbicieli i byliśmy wszyscy o 21 w Akademii i byliśmy naprawdę szczęśliwi i wzruszeni. Stefan jest jedynym Polakiem w drugim etapie Konkursu Chopinowskiego dla amatorów i po prostu jest wielki.

Nasz Stefan!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Dzisiaj Stefan cudownie zagrał w konkursie (Andrzej Krusiewicz zapowiadał). Byliśmy razem z nim i wieczorem idziemy świętować awans do następnego etapu.

TSR

Dzień niedzielny sobie płynie, z domu nie wychodzę, a powinienem. Moje nawoływanie do wstawania zostało ostatnio oznaczone skrótem TSR (trzeba się ruszyć). Codziennie porannie do siebie tak przemawiam i właściwie to trochę bez sensu, ale nawyk ma taką cechę, że jest niezauważalny. Wczoraj było mi bardzo artystycznie, bo zdjęcie pani Asji i później koncert Stefana i Ludzkiej Stonogi. Pani Asja i Stefan, to zdarzenia niezaskakujące. Dobrzy, mądrzy ludzie, fajna rozmowa na Pradze (i jeszcze zostałem pochwalony za bajkę) i Stefan, który świetnie gra i wie, jak bardzo jest ważny dla naszego projektu. Ale Stonoga to inna bajka, to młodociane, trochę piwniczne, fajne granie. Byli cudowni i tak zakręcili się w swoim graniu, że trzeba było zagrozić wyłączeniem sprzętu, żeby na moment przestali i dali nam szansę na oklaski. Ich entuzjazm jest wart wszelkich strat, jakie możemy ponieść na naszym poważnym wizerunku.

Stefan się domaga

5 czerwca na Smolnej było spotkanie Wandy Urbanskiej i Normana Daviesa i grał Stefan Walczykiewicz i profesor grał też. Wanda Urbanska to jedna z osób, które przyczyniły się do przyznania Janowi Karskiemu Prezydenckiego Medalu Wolności. Norman Davies opisuje naszą historię i dzięki temu czujemy się lepiej, bo jak Polak pisze to żaden honor, ale jak obcokrajowiec, to musi ta historia być coś warta. Od tego czasu Stefan się domagał zdjęć i wreszcie mi się udało je zrobić.