Święto Smolnej i po

Święto Smolnej to dla nas zawsze bardzo ważne wydarzenie. Staramy się, aby program był atrakcyjny, bardzo kulturalny i tak samo było w tym roku. Zaczęliśmy od "Skoro Boga nie ma", później Grażyna Plebanek,  (re)animacja słów, musical "Nasze Miasto", Werchowyna i na koniec wieczór tanga. Program ogromny, wiele osób bardzo zaangażowanych, wielu widzów, a ja odczuwam niedosyt, a nawet smutek. Czuję się marnie, bo odwiedzili nas głównie ludzie, którzy dowiedzieli się o imprezie z ulotek, ogłoszeń internetowych i innymi tego typu kanałami, a Ci do których wysłaliśmy zaproszenie, którzy nas znają, bywają na Smolnej po prostu nie przyszli (poza nielicznymi wyjątkami). I nie wiem co robić, aby to zmienić - może program nie był jednak ciekawy, wystarczająco interesujący? Ale przecież, jak się idzie do przyjaciela na urodziny to nie stawiamy warunków, żeby szparagi koniecznie były?

Obywatelu, możesz....

Ponad dwadzieścia lat martwe miejsce, incydentalnie ożywiane to Biblioteka Krasińskich. Edward Krasiński zaczął ją budować 100 lat temu i w ciągu 3 lat stanął piękny, eklektyczny budynek, który miał służyć nauce i obywatelom. I za nowej Polski to symbol absolutnego niezrozumienia przesłania fundatora. To jest totalna katastrofa, że studenci Uniwersytetu Muzycznego nie mają gdzie ćwiczyć, a po drugiej stronie ulicy stoi gmach z piękną salą koncertową zamknięty, bo.... I dlatego urządziliśmy w bibliotece ćwiczeniówkę i miejsce ożyło. Oglądam moje zdjęcia i te same wnętrza wczoraj puste, a dzisiaj ogarnięte przez muzykę zaczęły żyć.

Otwierajmy salony

To się dzieje w centrum miasta, w "zwykłej" kamienicy na drugim piętrze. Teatr, musical, chór, pianiści, wszyscy ćwiczą, występują, jest pięknie. Dzisiaj zdjęcia z prób do "Skoro Boga nie ma..." i musicalu "Nasze miasto".

Hej, kto żwawy na mieżaki!!!!

Przybył na Smolną pierwszy, próbny mieżak (miejski leżak) i wszyscy go rozpakowywali i dosiadali i dużo było z tego radości.

Trudy protestowania.

Od środy do piątku Solidarność protestowała przeciw dłuższemu pracowaniu i ja nie wnikam w to, czy to dobra ustawa, czy nie. Nie czytałem, więc wypowiadać się nie powinienem, ale słowo o protestowaniu powiem. Przez trzy dni krzyczeli przez megafony, trąbili, bałaganili, zaznaczyli swoja obecność. Czy na posłach zrobili jakieś specjalne wrażenie, śmiem wątpić, ale na pewno okoliczni mieszkańcy mieli ich dość. Zrobiłem dwa zdjęcia ajfoną i tak wygląda zaplecze protestowania.

Dziwię się, a Zuza nie.

Matematykę najwyraźniej zdaliśmy (czyli Zuza i trochę ja:), ale na wyniki czekamy do końca czerwca. Zuzy to nie dziwi, bo prace muszą gdzieś pojechać i ktoś daleko ma je sprawdzać i później jeszcze gdzieś i to musi trwać. W tym czasie maturzyści składają papiery na kilka kierunków studiów, bo nie wiedzą jaki będzie wynik matury i płacą na każdym z nich opłatę rekrutacyjną. To jest nie do uwierzenia, że taka operacja trwa prawie dwa miesiące - może nikt nie wpadł na to, że powinno być szybciej? Dla mnie to jest absolutne lekceważenie tych młodych ludzi. Jedynym rozsądnym wytłumaczeniem takiego stanu rzeczy jest to, że gdyby wyniki matur były szybko znane, to CKE musiałaby zwonić część urzędników, a może nie byłaby w ogóle potrzebna? I oczywiście, uczelnie miałyby mniej pieniędzy, bo potencjalni studenci nie składaliby papierów do tylu uczelni. Jednym słowem system się dobrze czuje, tylko uczniowie nie.
I postanowiłem zmienić zdjęcie profilowe na fejsie na pałacowe, bo Pałac lubię i na dokładkę profesor Byrski szykuje rewolucję nomen omen pałacową.

Lucky man

O Lucky Man Alana Price'a to była moja pierwsza, zagraniczna płyta w pięknej, czerwonej okładce. Muzyka świetna (Oscar), film z Malcolmem Mc Dowell'em również - strasznie dawno go widziałem. Skojarzenie oczywiste, bo jestem szczęściarzem, który może fotografować ludzi tworzących sztukę i dzisiaj zdjęcia pięknych kobiet. Yui Yoshioka to Japonka, która uczy się w Hamburgu, a do Warszawy przyjechała po nauki do Piotra Palecznego. Na pierwszym zdjęciu Asja Łamtiugina z Gruszą (Joanna Kupińska).