Rowerowa ekskursja trwa...

Drugi dzień na rowerach przemierzamy Opolszczyznę i jest świetnie. Czuję się jak na wakacjach, dziennie około 45 km, dużo rozmów z ludźmi, piękne widoki. Zupełnie nie znałem tego rejonu, bliskość Czech, niemieckość niedawnych gospodarzy, a obecni w dużej mierze to przesiedleńcy, żyzne ziemie (z kija wetkniętego w ziemię coś się zawsze urodzi), to taki melanż, który mnie zupełnie zaskoczył. Ale nie czas na dywagacje, bo pora nocna, a zdjęcia trzeba dokładać.

Jedziemy na wycieczkę, bierzemy misia w teczkę...

Wakacje!!!!!!!!!! Obijałem się całe lato, gdzieś na chwilę czasami wyjeżdżałem, ale mam poczucie nie bycia na wakacjach. I TERAZ JADĘ! Faceci na rowerach po Opolszczyźnie. Czy można sobie coś lepszego wyobrazić? Będziemy gadać z ludźmi, oglądać Polskę, jechać i być razem, no po prostu już nie mogę wytrzymać, cieszę się na maksa. No i zrobimy z Jarka senatora i już.
PS1. Piszę faceci, bo kobiety się nie zgłosiły, ale może jakaś dołączy? Byłoby fajnie.
P.S2. Nasze czwartkowe spotkania deliberacyjne przenoszą się w teren, ale jak ktoś będzie się chciał spotykać na Smolnej, to zapraszamy.

Zależy nam

Co może, a czego nie może senator - to pytania/problemy, które rozważaliśmy wczoraj. W skrócie zaczynamy od nazywania nonsensów, bo boli nas tyle rzeczy, że starczy na kilka kadencji. A ja wróciłem do swoich cyklistycznych zabaw.

Simonides i Chołodecki na Smolnej

Jestem szczęściarzem, bo spotykam mądrych i prawych ludzi, którzy swoją postawą mówią, że warto być uczciwym. Pani profesor Dorota Simonides odwiedziła Jarka i Smolną, a ja robiłem zdjęcia i służyłem jako kierowca (obiecuję, że wysprzątam samochód) i jeszcze zjadłem śniadanie. To był 82-gi rok, kiedy sejm w stanie wojennym delegalizował Solidarność i pani profesor oraz kilkoro innych posłów powiedziało nie. Na sali sejmowej podczas całodniowego oczekiwania na głosowanie grożono, że może stać się krzywda jej dzieciom, a ona powiedzieła nie. I teraz pani profesor wspiera Jarka w staraniach o senatorski fotel i trudno sobie wymyślić lepszego sojusznika.

Ptaszyny

Miniony czwartek był dla mnie bardzo ciężki, lecz miał piękne zakończenie. W naszym  saloniku wystąpiły Ptaszyny z piosenkami z Kabaretu Starszych Panów. Był Szuja, Portugalczyk Osculati i masa innych hiciorów. Wszystkie te piosenki publika znała i po zakończeniu koncertu nie chcieliśmy artystek wypuścić. Piękny występ i mam nadzieję, że to dobry początek naszych czwartkowych spotkań.

a tak długo się udawało apolityczne bycie...

Jakoś tak dziwnie jest, że nie ma we mnie wiary w pozytywne efekty politycznych działań. Układy, targi, działania z perspektywą do najbliższych wyborów, moje głosowania są raczej przeciwko, niż za. I tu mój druch decyduje się iść do senatu i ja go popieram! Jarek jako jeden z Obywateli do Senatu, obok prof. Krzysztofa Rybińskiego i innych mądrych ludzi, to może jest jakiś pomysł na lepsze jutro, ale jak sobie poradzimy na Smolnej, biedne sieroty, to nie wiem :(

Dzisiaj radziliśmy o niedalekiej przyszłości, pod czujnym okiem Paderewskiego i to chyba dobry patron takich działań :).

Muza w smolnej bramie.

Było tak: koncert miał się zacząć o 13.30 i byliśmy dobrze przygotowani, czyli pogoda piękna i publika w gotowości, ale orkiestra się spóźniła i zaczęło padać delikatnie. Trzech muzyków, bas, trąbka i perkusja zaczęli grać jazz (perkusista chował się pod talerzem), ale smyczki uciekły do bramy. I wtedy się zaczęło, deszcz padał, a orkiestra grała w bramie, na skuterze Stasia skrzypaczka, waltornista na śmietniku, a obojiści grali ze śmietników na papier i plastik. Krótki, dynamiczny piękny koncert. Po radościach muzycznych, były kulinarne, czyli muzycy zjedli 300 pierogów omaszczonych przez panią Janeczkę tłuszczem i cebulką. Reszta zdjęć na picasie.