To dopiero mina:)

Zdjęć miałem nie robić i to mi się nie udało. Reszta zdjęć na picasie i tam sporo znakomitości: https://picasaweb.google.com/112138064726339097904/NagrodaWarszawy20120731

Dziewczęta idźcie na wybory, glosujcie na Jarka Chołodeckiego.

Widziałem dowód, to już nie są nastolatki :)

W Strzeleczkach już nie ma gladiatorów, a dziewczęta ze sklepu chyba zajrzą na naszego fejsa i pójdą na wybory. Deszcz podkreślił, przyciemnił kolory. To trochę tak, jakby suche pastele zamieniły się na olejne. Zmęczenie, ale też chyba lekkie oszołomienie mnie opanowało. Nigdy nie działałem w kampanii i nie wiem, jak się czuje człowiek po jej zakończeniu. Chyba jestem zdziwiony tym, że jutro nic się nie będzie działo.

Portretuję, że hej

Każdy człowiek napotkany podczas mojej wędrówki, to inna historia, inne bycie we wszechświecie. Pozwalają mi na tą chwilę intymności i efekty są cudowne. A jutro finisz naszych kampanijnych działań, bo w sobotę cicho sza.

Nie zamieniłbym się

W Łowoszowie

Jan (dziadek) i Adrian Wieczorkowie.

Jadwiga Semig z Psurowa

 Robienie zdjęć, to radość. Byłem utyrany jak pies, ale ilość tematów wprowadza w taki stan, że dopiero jak wracam do domu Irenki i Romka to padam na pysk i nie mam siły na nic. Dzisiaj dystrybucja Kuriera Nieparlamentarnego i spotkania z ludźmi, których spotkałem 2 tygodnie temu i jesienne krajobrazy - czysta radość.

Kampanijna końcówka.

To ostatnie trzy dni ciężkiej pracy kampanijnej. Dzisiaj przemierzałem nasz rewir pomiędzy Dobrodzieniem, a Olesnem, a wjechałem od Turawy i piękne zdziwienie - zbiornik Turawski. A wokół cudowne lasy, chociaż pan Walter mówi, że strasznie tną, podobnie jak w Fiałkach :(. Dużo spotkanych ludzi, przyjaznych, pomocnych, mam nadzieję, że finał będzie nasz!

Pięknie i ciepło.

Pogoda jest świetna, słońce, ciepło, lekkie mgiełki. Jesień stoi tuż za progiem, chłód wieczorny, żółte liście, ale lato nie chce odejść. Może tak dotrwamy do końca kampanii? Przedwczoraj byłem w Mosznej, a dzisiaj zobaczyłem pałac w Większycach. Moszna to katastrofa w każdym wymiarze, a Większyce to przykład tego, co można zrobić, gdy możliwości i chęci idą w parze ze smakiem, kulturą...

Lombard w Awangardzie i ta ściana... odc. 2

To duża radość tak się bawić obrazem. Ciekawe czy za kilka tygodni te zdjęcia będą mi się dalej podobały, może wtedy przyjdzie chęć na inne spojrzenie, kto wie:)

Zależy nam

Co może, a czego nie może senator - to pytania/problemy, które rozważaliśmy wczoraj. W skrócie zaczynamy od nazywania nonsensów, bo boli nas tyle rzeczy, że starczy na kilka kadencji. A ja wróciłem do swoich cyklistycznych zabaw.

Simonides i Chołodecki na Smolnej

Jestem szczęściarzem, bo spotykam mądrych i prawych ludzi, którzy swoją postawą mówią, że warto być uczciwym. Pani profesor Dorota Simonides odwiedziła Jarka i Smolną, a ja robiłem zdjęcia i służyłem jako kierowca (obiecuję, że wysprzątam samochód) i jeszcze zjadłem śniadanie. To był 82-gi rok, kiedy sejm w stanie wojennym delegalizował Solidarność i pani profesor oraz kilkoro innych posłów powiedziało nie. Na sali sejmowej podczas całodniowego oczekiwania na głosowanie grożono, że może stać się krzywda jej dzieciom, a ona powiedzieła nie. I teraz pani profesor wspiera Jarka w staraniach o senatorski fotel i trudno sobie wymyślić lepszego sojusznika.

a tak długo się udawało apolityczne bycie...

Jakoś tak dziwnie jest, że nie ma we mnie wiary w pozytywne efekty politycznych działań. Układy, targi, działania z perspektywą do najbliższych wyborów, moje głosowania są raczej przeciwko, niż za. I tu mój druch decyduje się iść do senatu i ja go popieram! Jarek jako jeden z Obywateli do Senatu, obok prof. Krzysztofa Rybińskiego i innych mądrych ludzi, to może jest jakiś pomysł na lepsze jutro, ale jak sobie poradzimy na Smolnej, biedne sieroty, to nie wiem :(

Dzisiaj radziliśmy o niedalekiej przyszłości, pod czujnym okiem Paderewskiego i to chyba dobry patron takich działań :).

Grać Chopina przed chwilą

Naczelnik udziela wywiadu:)

Joga i medytacje spotkały się z bardzo różnym przyjęciem

Andrzej miał dużo wątpliwości, czy pianista może być fotografowany, gdy ćwiczy jedną ręką.

Pomysł Andrzeja z machaniem łapami był sympatyczny, ale niektórzy zostali zasłonięci:(

Zdjęcia mi się poprzestawiały i są w innej kolejności, niż chciałem, ale nie będę z tym już walczył. Dziś poszedłem w podpisy i może to jest metoda.